« راهپیمائی اعتراضی(1): فرشی از بشریت، دریایی از شعور | اول دفتر | رفع بدعت امام! »

راهپیمائی اعتراضی(2): فاجعۀ کشتار مردم

نزدیک ساعت 8 وقتی به میدان آزادی رسیدیم مملو از جمعیت بود. برخی از جمعیت از باند جنوبی خیابان آزادی در حال بازگشت بودند. ما برای بازگشت به خیابان محمد علی جناح رفتیم. کمی بالا تر از میدان و کمی داخل یک کوچه ساختمان بسیج متعلق به گردان 177 عاشورا دیده می شد که در اطراف آن حالت غیر عادی وجود داشت ومردم متوقف شده بودند. گه گداری صدای تیر اندازی از آن به گوش می رسید. جلوتر که آمدیم یک جوان را دیدم که به قسمت رانش تیر خورده بود و خون از آن جاری بود و فریاد می کشید. او را با سرعت منتقل کردند و بعد عده ای از جمعیت شروع به پرتاب سنگ به نفری که در بالای پشت بام آن ساختمان ایستاده بود و سر اسلحۀ خود را پائین آورده بود کردند. پس از عبور ما از این قسمت صدای تیر اندازی گه گداری به گوش می رسید و ما شاهد انتقال یک مجروح دیگر که تیر به دستش خورده بود و نیز عبور آژیر کشان یک آمبولانس بودیم.
ساعتی بعد از وقتی که به منزل رسیدم وحوالی ساعت11 خبر شدم که تیر اندازی شدید شده و تعدادی کشته و مجروح به بیمارستان حضرت رسول(ص) منتقل شده اند. به آنجا رفتم. مردم در مقابل درب اورژانس اجتماع کرده بودند. مأموران اجازۀ ورود نمی دادند. گفته می شد 8 تا 10 جنازه به آنجا منتقل شده و اسامی سی نفر مجروح که تیر خورده بودند نیز به شیشه چسبانده شده بود. با افسر آگاهی مستقر در اورژانس صحبت کردم. هر چند از دادن اطلاعات خودداری می کرد اما خود بسیار متأثر و ازشدت تیراندازی صورت گرفته شگفت زده بود. به بیمارستان دکتر شریعتی هم سر زدم. یک جنازۀ تیر خورده نیز به آنجا منتقل شده بود. بعداً از بیمارستان سینا هم خبر شدم. آنها هم تعدادی مجروح تیرخورده داشته اند.
راهپیمائی بسیار آرام مردم بی خود و بی جهت به خون کشیده شد. صبح فردا رادیو اعلام کرد در پایان راهپیمائی بدون مجوز روز گذشته عده ای که بعضاً مسلح بوده اند قصد تصرف یک مرکز نظامی را داشته اند که موجب تیراندازی متقابل شده و هفت نفر از مردم کشته شده اند.
تردیدی نیست که حملۀ مردم به آن ساختمان که عکس ها و فیلم آن موجود است پس از آن صورت گرفته که از پشت بام آن ساختمان به طرف مردم تیر اندازی شده است. در این هم تردید نیست که بنای نیروی انتظامی و بسیج بر تیر اندازی به سوی مردم نبوده است و فاجعۀ شکل گرفته خارج از کنترل فرماندهان بوده است اما در این هم تردید نیست که نباید همۀ مسئولیت را متوجه نفر یا نفرات تیر اندازی کننده به سوی مردم کرد و مسئولیت مقامات نظامی مافوق را تا ردۀ آخر نادیده گرفت. نیروی پلیس در هر کشوری آموزش های بسیاری می بیند تا بتواند نظم و آرامش را به بهترین وجه و با کمترین خسارت و هزینه برای مردم و حاکمیت برقرار و حفظ نماید. آنها برای مقابله با حرکت های اعتراضی و اغتشاش آموزش های ویژه می بینند تا خود موجب شعله ور تر شدن خشم معترضین نباشند. بسیج چنین آموزش هایی را به نیروهای خود نمی دهد و آنها به سرعت مردم مقابل خود را به صورت دشمن می بینند. بخصوص در این انتخابات که از سازمان ونیروهای بسیج بصورت گسترده در رقابت های انتخاباتی سود جسته شده و آنها خود را یک طرف ماجرا دیده اند. بنابراین گماردن نیروی آموزش ندیدۀ مسلح در مقابل مردم کار خرد ورزانه ای نبوده و نیست. چه بسا نفر یا نفرات مذکور شبهای قبل در قالب نیروهای مردمی موتور سوار و لباس شخصی در تقابل با معترضین در کوچه ها و خیابانها بوده و مملو از خشم نسبت به طرف مقابل بوده اند. وقتی انبوه راهپیمایان به مدت چهار ساعت از برابر چشم کسی که آنها را دشمن یا عامل آن می بیندعبور می کنند او را عصبی و مستعد واکنش فاجعه آمیز مانند روز گذشته می کند. همۀ کسانی که در شکل گیری این تقابل فکری و فیزیکی نقش داشته اند در قبال فاجعه و کشتار دیروز مسئول هستند.

دنبالك

TrackBack URL for this entry:
http://gollejeh.com/cgi-bin/mt334/mt-tb.cgi/140

نظرات

آرش :

واقعا آدم حیران می ماند چرا در برگه های رای کدهای {44 ، 55 ، 66 ، 77 } را برای {احمدی نژاد، رضایی، کروبی، موسوی} انتخاب کردند؟ مگر مجموعه اعداد {1، 2، 3، 4} چه اشکالی داشت که کد به حساب بیایند؟

و اگر می خواستند کد دو رقمی داشته باشند، چرا مجموعه اعداد {14،13،12،11} را یا مجموعه اعداد {11 ،22، 33 ، 44} را در نظر نگرفتند که با شماره ردیف اسم نامزدها همخوانی داشته باشد؛ یعنی {1-احمدی نژاد، 2-رضائی، 3-کروبی، 4-موسوی}

ببینید این همه بلوا و آشوب در کشور، این خون بیگناهانی که بر زمین ریخته شد... باید مسئولین انتخابات به سبب قصور در انجام وظایف خود که منجر به جنایت شده است محاکمه و مجازات شوند

 

Hamid :

چند نکته که می خواهم با شما به اشتراک بگذارم 1. همیشه داشتن تنوع افکار و آراست که یک مجموعه رابه پیش میبره. لذا بهترین راه برای اینکه متوجه بشیم که صحبتها و اعمالی که از طرف رهبران یا برنامه ریزان هر گروهی ارائه می شه چقدر در راستای منافع ایرانه، این هست که ببینیم چقدر در راستای تبلیغ چند صدایی حرکت میکنند و چقدر در راستای حذف صداهای مختلف.
2. خط قرمز ما در یک جامعه متمدن جان آدمهاست. پس هر شخص یا گروهی که این حد رو بگذرونه یا براش اهمیت قائل نشه، با هر بهانه ای که باشه، عملا از دایره فرهنگی تمدنی سرزمین ما بیرون است
3. ما در کنار ایران همسایه ای بنام پاکستان داریم که به خاطر خوشاینددیگران مردم سرزمین خودش رو می کشه. ما هم از لحاظ تمدنی و هم از لحاظ پتانسیل با پاکستان قابل مقایسه نیستیم. بنابر این اگر حتی یکی از هموطنان ما حتی به عمد تیشه به ریشه منافع ملی بزنه، ما برای خوشایند کسان دیگر کوچکترین حقی از صاحب خانه بودنش کم نمی کنیم و تنها در راستای قانون برآمده از خواست عمومی با او برخورد می کنیم. در همه حالی هموطنان ما بر کسانی که در منافع طولانی مدت ما شریک نیستند، ترجیح دارند حتی اگر در مقطعی باعث خسران و تباهی در مملکت شده باشند. این رمز جلوگیری از خطر جنگ داخلی در این سرزمین بوده و هست

4. دین، مذهب و اسلام تا زمانی که یکی از مولفه های قدرت ملی ماست و مادامی که نماینده وجهه مثبت فرهنگی ماست یکی از ارکان مورد احترام همه باقی خواهد ماند، چه به آن اعتقاد داشته باشند و چه نداشته باشند. بدیهی است زمانی که دین در برابر ارزشهای انسانی قرار بگیرد به حکم خرد و بر مبنای ریشه فطری دین، از جایگاه و شایستگی توجه و احترام سقوط میکندو لی ارزشهای ملی و به طریق اولی انسانی درجه و زمان اعتبار بالاتری دارند


Hamid

 

عابدی :

آقای شکوری راد
لطفا درباره فجایع شنبه هفته جاری در خیابان آزادی هم بنویسید

 

سعيد :

ديديد كه مقام رهبري هم موضع خود را شفاف كردند و ابهام را از بين بردند.
من صد بار به بعضيها گفتم بابا احمدي نژاد عددي نيست كه جلوي اين ملت بايستد تقريبا همه حكومت و مقام رهبري پشت ايشان ايستاده و هدايتش ميكند وگرنه اگر نبودند اين امدادهاي غيبي و قدرتهاي نهاني ايشان 6 ماه در اين مملكت دوام نمي اوردند.
به نظر بنده اصلاح طلبان بايد بجاي تعارف، مستقيما از مقام رهبري و از جايگاه ولايت فقيه در اين جامعه انتقاد كنند تا مردم روشنتر شوند .
حالا ديگر خيلي چيزها عيان شده است و دلايل و سند كافي موجود است.

 

امير :

درود بر تو اي مرد آزاده
متن نوشته ات رو تو روزنامه اعتماد درباره طرح وحدت ملي آيت اله مهدوي خواندم... صد درود و آفرين بر شجاعتت. ما سبز هستيم و ميمانيم تا آزادي و آزادگي كشورمان.

 

ارسال نظرات

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007