« شکوري راد: دولت نهم تحزب را قبول ندارد | اول دفتر | مشغوليت به خود و شعار دوري از قدرت »

خاتمی بهترین گزینه

یادداشت شفاهی زیر روز چهارشنبه 11/4/87 در روزنامه كارگزاران به چاپ رسیده است. یادداشت شفاهی مقوله ای است که تازگی ها رایج شده است. یعنی خبرنگار محترم روزنامه متن یک مصاحبه را بصورت یک یادداشت بازنویسی می کند. در این مورد متن نهایی پس از بازنویسی تلفنی برای من خوانده شد و بعد مورد استفاده قرار گرفت

این روزها كه خیل درخواست‌ها و دعوت‌ها از جانب اقشار و گروه‌های مختلف اجتماعی و سیاسی از ‌آقای خاتمی برای شركت در انتخابات آینده ریاست‌جمهوری فزونی گرفته، بعضا مشاهده می‌شود كه مباحثی درباره عملكرد ایشان در دوران ریاست‌جمهوری مطرح می‌شود كه جای تجزیه و تحلیل دارد.

برای پاسخ به این مباحث نباید فراموش كرد كه پیروزی احتمالی آقای خاتمی در انتخابات پیش‌رو باعث آن نمی‌شود كه تمام اختیارات و فرصت‌های ممكن آنگونه كه اكنون است برای ایشان و دولتشان فراهم شود اما نكته مهم‌تری كه نباید فراموش شود این است كه در میان گزینه‌های كنونی مطرح بین اصلاح‌طلبان، هیچ‌كس به اندازه آقای خاتمی برای قرار گرفتن در پست ریاست‌جمهوری امتحان پس‌داده و باسابقه نیست.
به جرات می‌توان ادعا كرد كه در میان گزینه‌های موجود نمره خاتمی در اداره كشور و استاندارد ایشان به عنوان رئیس‌جمهور اسلامی ایران از تمام رقبای خود بالاتر است.
البته ممكن است افراد یا گروه‌هایی كه مطالباتی فراتر از قانون اساسی دارند، خاتمی را فردی مناسب برای ریاست‌جمهوری ندانند اما باید در نظر داشت كه این دسته از افراد و گروه‌ها اساسا تحقق مطالبات‌شان را در چارچوب قانون اساسی موجود امكان‌پذیر نمی‌دانند و به همین علت برای آنها فرقی میان آقای خاتمی با دیگران وجود ندارد.
در سوی دیگر هم اشخاص و جریاناتی قرار دارند كه تصور می‌كنند خاتمی شخصی نیست كه تمكین لازم و كافی نسبت به نهادها و مقامات مدنظر آنها داشته باشد و به همین علت گزینه مطلوبی برای بازگشت به ریاست‌جمهوری نیست.
اما در میان تمام این مباحث می‌توان به جرات گفت كه كارنامه دوران ریاست‌جمهوری آقای خاتمی از هر حیث كارنامه قابل قبولی است. در واقع باید تاكید كرد كه نمره عملكرد دولت اصلاحات در تمام حوزه‌ها خوب و قابل دفاع بوده است. این نمره ممكن است در برخی موارد عالی و در برخی موارد دیگر كمتر بوده باشد اما کسی نمی‌تواند ادعا كند دولت آقای خاتمی در حوزه‌ای نمره غیرقابل دفاعی داشته است.
برخی افراد عنوان می‌كنند كه آقای خاتمی در سخنان و موضع‌گیری‌های خود بعضا مطالبی را مطرح می‌كردند اما پس از مدتی از حرف خود كوتاه می‌‌آمدند اما همین مسئله اثبات می‌كند كه ایشان تمام تلاش خود را برای تحقق آرمان‌ها‌یشان انجام دادند اما هر جا این آرمان‌ها با مصالح و منافع جامعه و نظام برخورد پیدا كرد، خاتمی از پیگیری آنها صرف‌نظر كرد.
عده‌ای دیگر هم هستند كه با توجه به مسائل سه سال اخیر در حوزه مدیریتی و اجرایی كشور كه به بغرنج شدن شرایط اقتصادی، معیشتی، اجتماعی، سیاسی و بین‌المللی ایران انجامیده، عنوان می‌كنند كه حل و فصل این مسائل در عهده آقای خاتمی نیست و بهتر است تا خود جناح راست كه این مشکلات را به وجود آورده است آنها را مرتفع كند. اما این بحث از نظر اخلاقی دچار اشكال است.
تنزه‌طلبی در ذات اصلاح‌طلبانی كه منافع ملت برای آنها در اولویت است، نیست. تلاش برای اصلاح امور، دقیقا زمانی معنا دارد كه شرایط نامناسب باشد وگرنه در اوضاع و احوال مناسب كه جنگ قدرت معنا ندارد.
یكی از نكات مثبت آقای خاتمی این است كه دوست و دشمن ایشان به خوبی می‌دانند كه پست و مقام برای خاتمی ارزشی ندارد و حضور احتمالی‌ ایشان در انتخابات ریاست‌جمهوری با شرایط بحرانی كنونی نشان‌دهنده اوج ایثار و فداكاری اوست.
اما اینكه آیا خاتمی می‌تواند در رقابت با احمدی‌نژاد بر او پیروز شود باید گفت كه خاتمی در صورت حضور در انتخابات تنها با احمدی‌نژاد رقابت نخواهد کرد. بلكه او به جز احمدی‌نژاد باید با شورای نگهبان، وزارت كشور و بسیاری از نهادهای دیگر رقابت ‌كند. هر چند كه نفس حضور خاتمی، می‌تواند امكان تاثیرگذاری عوامل غیرانتخاباتی بر انتخابات را كاهش دهد.
دولت نهم از همین حالا مشغول تدارك دیدن برای پیروزی در انتخابات آینده است كه طرح تحول اقتصادی و پرداخت نقدی و مستقیم یارانه‌ها به مردم در یك‌سال آینده از نشانه‌های این تدارك است. متاسفانه اصلاح‌طلبان هم از رسانه كافی برای آگاهی دادن به مردم درباره نیات این اقدامات برخوردار نیستند.
با این حال چون مردم ایران آقای خاتمی را می‌شناسند و به ایشان اطمینان دارند، می‌توان با قاطعیت گفت كه خاتمی می‌تواند در صورت نامزدی در انتخابات بر احمدی‌نژاد به علاوه تمام این مسائل پیروز شود.

دنبالك

TrackBack URL for this entry:
http://gollejeh.com/cgi-bin/mt334/mt-tb.cgi/90

نظرات

عباس پازوکی :

سخنی با جناب دکتر شکوری راد درباره نامزدی احتمالی آقای خاتمی
برادر ارجمند جناب آقای دکتر علی شکوری راد
با سلام و تحیت
یادداشت جنابعالی را با عنوان « خاتمی بهترین گزینه » در سایت نوروز مطالعه کردم . تأکید جنابعالی بر لزوم حضور دوباره جناب آقای خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری و حمایت تقریباً رسمی حزب مشارکت از نامزدی آقای خاتمی من را بر آن داشت تا به عنوان یک دوست و روزنامه نگار اصلاح طلب نکاتی را با شما در میان بگذارم .
تردیدی در این ندارم که سید محمد خاتمی چهره ای است محبوب ملت ایران و شک ندارم در صورت قبول نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری آتی توسط ایشان ، تا حدود زیادی نتیجه انتخابات قابل پیش بینی است و این برغم همه بی مهری های احتمالی ، تخریب ها و حتی تخلف در برگزاری انتخابات و نحوه شمارش آراست . چرا که به نظر می رسد با فشارهایی که در طول این سه سال بر مردم ایران وارد آمده است ، انتخاب مردی صداقت پیشه ، عاقل و نخبه دوست انتخاب اول مردم ایران برای ریاست جمهوری آینده باشد و این سبب می شود تفاوت آرا چنان فاحش باشد که هیچ تخلف و نامهربانی و ... نتواند سدی در مقابل انتخاب مردم ایجاد کند .
اما سخن اصلی من نه درباره شخصیت سید محمد خاتمی بلکه درباره کارکرد احزاب اصلاح طلبی چون جبهه مشارکت ایران اسلامی است که به نظر می رسد به مرور زمان از حالت حزبی خارج شده و به یک ستاد انتخاباتی بدل گشته است . همین امر نیز شاید یکی از اسباب تنزل مفهوم سیاست ورزی در ایران باشد و لذا شاهدیم کارسیاسی با سیاسی کاری اشتباه گرفته می شود و این آفت بزرگی است برای اصلاح طلبی در ایران امروز .
براستی چرا با گذشت چهار سال از پایان ریاست جمهوری سید محمد خاتمی بازهم ناچاریم به سراغ وی برویم ؟ در این زمینه نکاتی وجود دارد که در قالب پرسشهایی چند از جنابعالی مطرح می کنم.
1ـ روزی که جناب آقای خاتمی نامزدی خود را برای ریاست جمهوری دوره هفتم اعلام کردند ، ما و بسیاری از هوادران آنروزهای ایشان یکی از امتیازات جناب آقای خاتمی را جوان بودن نسبت به سایر رجال سیاسی از جمله رئیس جمهور وقت بر می شمردیم و 54 سالگی ایشان را به عنوان یک امتیاز نام می بردیم . امتیازی که از دید ما هم سبب جوانگرایی در مدیریت های کشور می شد و هم نیرو و نشاطی تازه را به کالبد دولت جمهوری اسلامی ایران تزریق می کرد .
امروز اما از آقای خاتمی دعوت می کنیم تا در سن 66 سالگی ( انتخابات سال 88) مجدداً نامزد ریاست جمهوری شوند . این درست است که 66 سال عمر شخصیتی چون سید محمد خاتمی سرشار از اندوخته هایی است که می تواند به مدد این دیار و مردم بیاید اما آیا درست است که ما اصلاح طلبان نیز به گونه ای رفتار کنیم که مردم ایران بویژه جوانان احساس کنند در این مملکت سن بازنشستگی نه از سیاست که از قدرت هرگز وجود ندارد و آدمها تا زمانی که زنده اند باید در قدرت باقی بمانند ؟
اگر خاطرتان باشد یکی از نقدهای اصلاح طلبان به نامزدی آقای هاشمی رفسنجانی در انتخابات مجلس ششم و حتی بعداً در مرحله اول انتخابات ریاست جمهوری نهم این بود که چرا ایشان از دنیای قدرت خداحافظی نمی کند و چرا سنی را به عنوان بازنشستگی از مدیریت و قدرت برای خود در نظر نمی گیرد . امروز باید پاسخ داد نقدهای آنروز به آقای هاشمی درست بود یا تلاش امروز برای بازگشت دوباره آقای خاتمی به قدرت ؟
حتماً می دانید یکی از دلایل محبوبیت امروز خاتمی در میان مردم این است که ایشان پس از پایان دوران ریاست جمهوری هیچ سمت حکومتی را نپذیرفتند و صرفاً به عنوان یک فعال سیاسی بیرون از حاکمیت به یاری جنبش اصلاحات در ایران آمدند . اما امروز تلاش عده ای از احزاب و گروه ها برای بازگشت آقای خاتمی به قدرت همین ذهنیت مثبتی که درباره آقای خاتمی بوجود آمده و تفاوت هایی میان او و دیگر قدرتمندان را به نمایش گذاشته است با مخاطرات جدی مواجه می شود .
به هر حال به نظر میرسد که نامزدی مجدد آقای خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری، الگویی که ما تا به حال به آن می بالیدیم و اعلام می کردیم می شود مانند خاتمی از دنیای قدرت و حکومت بازنشسته شد را مخدوش می سازد و این در حالی است که ایران ما نیازمند به چنین الگوهایی است .
اساساً اصلاحات در این کشور نیازمند رفتارهایی از سوی اصلاح طلبان است که به مردم نشان دهد می توان به گونه ای دیگر هم رفتار کرد . می توان به قدرت نچسبید . می توان در میان مردم و در کنار مردم بود . می توان راه را برای جوانان باز کرد . می توان خون تازه به رگهای مدیریت کشور تزریق کرد و می توان ... . همه این می توان ها با نامزدی آقای خاتمی به نمی توان هایی تبدیل می شود که خلاف اهداف اصلاح طلبانه ماست. لذا پرسش من از شما این است که آیا در قبال هزینه ای چنین هنگفت دادن ما به ازای مناسبی برای جریان اصلاح طلبی در این مرزو بوم دریافت می کنیم ؟
2ـ در ایامی که دوران ریاست جمهوری آقای هاشمی رو به پایان بود ، ابتدا اصلاح طلبان امروز که آنزمان به چپ مشهور بودند رفتند به سراغ مهندس موسوی تا او را برای حضور در عرصه انتخابات ریاست جمهوری قانع کنند . او نپذیرفت و خاتمی آمد . وقتی ریاست جمهوری خاتمی رو به پایان بود باز هم اصلاح طلبان رفتند سراغ مهندس موسوی و او نیامد . شما از معین حمایت کردید ، عده ای از کروبی و عده ای هم هاشمی را آوردند . اکنون که دوران ریاست جمهوری احمدی نژاد رو به اتمام است ( با فرض دوره اول و آخر بودن دوره فعلی ) باز هم عده ای رفته اند سراغ جناب خاتمی .
نگاه کنید ! میرحسین موسوی ، خاتمی ، میر حسین موسوی و ... . گویی جریان اصلاح طلب جز این دو نفر کسی را ندارد که توان ادراه مملکت را داشته باشد ؟ شاید بفرمائید داریم اما شورای نگهبان تأیید نمی کند ؟ اما می خواهم همین را هم به عنوان نقطه ضعف بشمارم . چرا افرادی که مورد تأیید شورای نگهبان قرار می گیرند همین دو ، سه نفر هستند . آقایان خاتمی ، کروبی و میر حسین موسوی . بالاخره چه ؟ تا کی ؟
شاید هم بفرمائید که افراد دیگری هستند که مورد تأیید قرار می گیرند اما مورد اجماع نیستند . چه فایده ای دارد ؟ چرا کسی را نداریم که تأیید شود و مورد اجماع هم قرار گیرد ؟ پس حاصل هشت سال حضور اصلاح طلبان در دولت و چهار سال حضورشان در مجلس چیست ؟ چرا نتوانسته اند یک رجل سیاسی تحویل جامعه بدهند که مورد اعتماد مردم ، اصلاح طلبان و حاکمیت باشد ؟ و چرا چنین فردی در میان اصلاح طلبان تنها و تنها خاتمی و میر حسین موسوی هستند ؟ گره کار کجاست ؟
گیریم که خاتمی بیاید و رئیس جمهور شود و تا سن 74 سالگی هم رئیس جمهور این مملکت باشد . بعداً چه ؟ آیا قرار است بعد از هشت سال دوباره مملکت را بدهیم دست آقای احمدی نژاد ؟ یا باید برویم سراغ میر حسین موسوی و از او بخواهیم که در سالخوردگی و پیری به داد اصلاح طلبان برسد و بالاخره سکوت خود را بشکند. یا گمان می کنید این بار اصلاحات به نتیجه می رسد و همه چیز درست می شود ؟ روی چه حسابی ؟ با کدام حساب و کتاب ؟ بر چه مبنایی ؟ مگر برنامه ای دارید که اجرا نکرده باشید ؟ شاید هم اساساً پاسخی برای این سوال نداریم و می گوییم « چو فردا شود فکر فردا کنیم »
این هر گز پاسخی قانع کننده برای مردم ایران نیست . احزاب ما باید برنامه 20 ساله داشته باشند و این ضعف است که از برنامه ریزی و کادر سازی برای امروز و فردای خود ناتوانیم . این خلاف هدف تحزب است .
حکایت کار احزاب اصلاح طلب ما مانند گفته های کشاورز سمنانی است که می گوید اگر من در گرگان زمین کشاورزی داشتم و از آب باران آنجا استفاده می کردم محصول بهتری به دست می آوردم اما چون اینجا خشکسالی است باید هر سال گندم بکارم و بعد هم به خاطر خشکسالی بدهم گوسفندان بخورند و ... .
بله اگر در ایران ما هم دموکراسی به معنای کامل کلمه حاکم بود و هیچ مشکلی نداشتیم امروز می توانستیم انتخابات درون حزبی میان رجال مختلف برگزار کنیم . اما ما فرصتی برای خیال پردازی نداریم . باید بر مبنای واقعیات ایران امروز کادر سازی می کردیم که دوباره ناچار نشویم به سراغ خاتمی برویم . این شعف خود احزاب اصلاح طلب است که فکری برای فردای خود ندارند و با بازی شطرنجی در عرصه سیاست بیگانه اند و همه دار و ندار خود را در عرض چند سال می سوزانند و بعد هم برمی گردند به عقب .
3ـ یکی از سوالات اساسی من این است که چرا حزبی مانند مشارکت که داعیه تلاش برای ایجاد دموکراسی در کشور را دارد و قاعدتاً باید رفتار حرفه ای داشته باشد رفتارش چنان متناقض است که برای خیلی از اصلاح طلبان قابل درک نیست ؟
چرا یک دوره سراغ معین می روید و یک دوره سراغ خاتمی ؟ نگویید معین و خاتمی یکی هستند که قابل باور نیست . چگونه می شود در انتخابات دوره نهم از نامزدی کسی حمایت می کنید که با صراحت اعلام می کرد انتخاباتی چون انتخابات مجلس هفتم را برگزار نمی کرد و در انتخابت دوره دهم از نامزدی حمایت می کنید که برگزار کننده همان انتخابات بود ؟ چگونه در انتخابات دوره نهم از نامزدی کسی حمایت می کنید که برای حضور در انتخابات به حضور مقامات عالی رتبه نظام نرسید و مشورت نکرد و در انتخابات دوره دهم از کسی حمایت می کنید که بدون مشورت با رهبری نظام و جلب نظر مساعد وی هرگز نامزد انتخابات دهم نمی شود ؟ چگونه در انتخابات نهم از نامزدی کسی حمایت می کنید که درباره حکم حکومتی همان دیدگاه های مشهور را داشت و امروز از کسی حمایت می کنید که ...؟ حمایت شما از معین و آن شعارها اشتباه بود یا حمایت امروز شما از خاتمی ؟ آیا آن دوره تند رفتید و امروز قبول کرده اید اشتباهات خود را یا امروز هم همان شعارها و برنامه ها را دارید ولی می خواهید با کسی مثل خاتمی که دیدگاه های اعتدالی و واقعگرا دارد آنها را اجرایی کنید ؟ می شود ؟ می توانید ؟
اینها سوالاتی است که بنده و بسیاری از روزنامه نگاران جوان این مملکت و خیلی از مردم مایلیم پاسخ آنها را بدانیم . بی تردید اگر پاسخ های قانع کننده ای داشته باشید ما را هم در کنار خود خواهید داشت و الا توقع نداشته باشید که با این همه تناقض باز هم در کنارتان باشیم .
4ـ شما در یادداشت خود محبوبیت سید محمد خاتمی را یاد آوری کرده اید . آری ایشان محبوب است اما حتماً می دانید که وظیفه احزاب کادر سازی است . آیا در میان کادر حزبی شما چهره محبوبی وجود ندارد ؟ حتماً می فرمائید دارد اما از فیلتر شورای نگهبان عبور نمی کند . حال سوال من از شما این است که چگونه حزبی که نیروی مورد اعتماد حاکمیت ندارد و نمی تواند فردی را از فیلتر عبور دهد از کسی حمایت می کند که به دلیل تفاوت رفتار و دیگاهش با حزبی مانند مشارکت ، مورد اعتماد حاکمیت است و از فیلتر شورای نگهبان می گذرد ؟ چگونه تحصن کنندگان در اعتراض به انتخابات مجلس هفتم امروز می خواهند از مجری این انتخابات حمایت کنند ؟ تحصن شما و درخواست شما از وزارت کشور برای عدم برگزاری این انتخابات درست بود یا رایزنی خاتمی و سرانجام برگزاری انتخابات ؟ بالاخره شما می خواهید کسی رئیس جمهور این مملکت شود که انتخاباتی مانند مجلس هفتم را برگزار کند یا برگزار نکند ؟ می خواهید کسی رئیس جمهور شود که در ماجرای 18تیر استعفا بدهد یا ندهد ؟ بعید به نظر می رسد که خاتمی تغییر کرده باشد . آیا شما دیدگاه هایتان نسبت به انتخابات پیشین تغییر کرده ؟
حزب مشارکت یا مشی و دیدگاه های خاتمی را قبول دارد یا ندارد . اگر دارد چرا به گونه ای رفتار نمی کند که امروز ده تا خاتمی در انتخابات درون حزبی اش با یکدیگر به رقابت بپرد ازند و اگر ندارد چرا اصرار می کند که او بیاید ؟
آیا این خود دلیلی بر این نیست که احزابی مانند مشارکت و سایر احزاب اصلاح طلب در طول سالیان گذشته به جای کادر سازی و برنامه ریزی برای کسب قدرت دچار روزمرگی شده اند و فاقد راهبرد معینی در فعالیت های سیاسی هستند ؟ آیا این آشفتگی در موضع گیریها سبب نشده است که مردم در انتخاباتی مانند انتخابات مجلس هشتم رغبتی برای شرکت در انتخابات نداشته باشند ؟
شما به عنوان حزب مشارکت ایران اسلامی چه سهمی از عدم مشارکت مردم در انتخابات مجلس هشتم را بر عهده می گیرید ؟ شاید بگویید در این انتخابات نامزدهای اختصاصی حزب رد صلاحیت شدند اما پاسخ دهید چه سهمی از عدم مشارکت گسترده مردم در انتخابات ریاست جمهوری نهم و یا شورای دوم و سوم دارید ؟ آیا این موضوع را بررسی کرده اید ؟ آیا همه سهم عدم مشارکت بر عهده شورای نگهبان و وزارت کشور دولت نهم است ؟ در انتخابات شورای دوم چرا مردم شرکت گسترده ای نداشتند و به نامزدهای اصلاح طلب تأیید شده رأی ندادند ؟ در انتخابات مجلس هشتم چرا همین چند نفر باقی مانده به مجلس راه نیافتند ؟ در انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری چرا بسیاری از مردم در انتخابات شرکت نکردند ؟ آیا گمان نمی کنید وقتی یک بار سلامت انتخابات زیر سوال رفت بار دیگر مردم کمتری در انتخابات شرکت می کنند ؟ آیا گمان نمی کنید وقتی یک بار خاتمی زیر فشار قرار گرفت برای خروج از حاکمیت ، مردم کمتری رغبت می کنند به حضور دوباره اصلاح طلبان در حاکمیت ؟ آیا گمان نمی کنید وقتی عده ای در اعتراض به انتخابات مجلس هفتم تحصن می کنند و یا حتی از نمایندگی مجلس استعفا می دهند و حتی وزیر کشور و وزرای دیگر را نیز به استعفا ترغیب می کنند ، بعد می روند سراغ همانهایی که استعفا ندادند مردم دچار تردید می شوند و کمتر در انتخابات شرکت می کنند ؟
این بسیار بد است که در این کشور هر کس مشکلات را به گردن دیگران می اندازد . رئیس جمهور مملکت مشکل گرانی را به گردن مافیا می اندازد ، شما به گردن ضد اصلاحات می اندازید ، عده ای به گردن آمریکا می اندازند ، عده ای به گردن تحریمی ها می اندازند و ... تا کی باید این وضعیت ادامه داشته باشد و مردم قربانی فرافکنی های احزاب ، گروه ها و شخصیت ها باشند ؟
تا کی قرار است که اصلاح طلبان زیر بال و پر این و آن قرار بگیرند و باز هم به دلیل بی برنامگی نتوانند کاری انجام دهند؟
بنده به عنوان یک اصلاح طلب این نکات را به عنوان نقد دوستان خودم عرض می کنم و معتقدم نباید به دلیل سوء استفاده های احتمالی از نقدهای ما ، جلوی نقد را بگیریم . چرا که همین امر آسیب زیادی را به ما زده است و خسارتهایی دیده ایم که جبران آنها در کوتاه مدت ممکن نیست . چاره ای نداریم جز باز کردن فضای نقد خودیها و پاسخ به سوالات . شاید پاسخهای شما به پرسشهای حقیر ، ابهامات را از ذهن بسیاری پاک کند و به تصمیم گیری درست تر یاری رساند .
با تشکر و پوزش از بابت تصدیع وقت حضرتعالی
عباس پازوکی
روزنامه نگار

شکوری: با تشکراز نظر بلند بالایتان. البته برخی از نکات توضیح و یا پاسخ لازم دارد . سعی می کنم فرصتی را برای پاسخ گویی بدست بیاورم.

 

علی :

سلام
یک نکته ای را که باید در نظر گرفت آنست که تمام تلاش اصولگرایان از بین بردن تفکر اصلاح طلبی و خارج شدن و به فراموشی سپرده شدن اصلاح طلبلان است.اگر اصلاح طلبان نتوانند در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شوند به راحتی جهارسال دیگر و در مجموع هشت سال از عرصه قدرت به کنار می روند.زیرا وزارت کشور از اختیارشان خارج است و هیچ تضمینی نیست که آرای آنها در انتخاباتهای بعدی نیز صحیح شمرده شود.اگر دقت کنید دولت فعلی در تمام دانشگاهها،انجمنهای اسلامی مخالف را منحل می کند و در گزینش استادان و تغییر فضای وزارتخانه ها تلاش فراوان دارد،تا همواره سیطره خود را در همه جا ادامه دهد.پس حضور خاتمی برای نجات اصلاح طلبی و حتی شاید نجات کشور ضروری باشد.در حال حاضر تنها فردی از اصلاح طلبان که احتمال پیروزی او وجود دارد و مردم او را به خوبی می شناسند آقای خاتمی است.خاتمی فرد باتجربه ای است و اکنون که در کنار است به خوبی فرصت ارزیابی و بررسی اشکالات را دارد.نکته دیگر آنکه از لحاظ بین المللی نیز او فرد موجهی است و حضور او از فشارهای بین المللی علیه کشورمان خواهد کاست.ضمنا باید توجه داشت که کاندید اصلاح طلبان آنقدر باید قوی بوده و رای بالایی داشته باشد که با جابجایی برخی آراء نتوان باعث شکست او شد.من از همه دوستان خواهش می کنم که در مورد انتخابات منطقی و واقع گرایانه فکر کنند.به نظر شما با نیامدن آقای خاتمی و پیروزی یک اصولگرا چه اتفاقی خواهد افتاد که نفعی در آن باشد؟آیا از شرکت ضعیف مردم در انتخاباتهای گذشته چه سودی به جامعه رسیده است؟آیا به غیر از این است که امروز قدرت دربسیاری از نهادها به دست کسانی است که تعلقی به اکثریت جامعه ندارند و این مسئله ناشی از بی تفاوتی جمع بزرگ از مردم نسبت به شرکت در انتخابات بوده؟ در حا حاضر تنها حضور خاتمی می تواند جامعه را از این حالت بی تفاوتی خارج سازد.
با تشکر

 

حمید :

دوست عزیز چه نیازی به حضور خاتمی در انتخابات هست نکند شما باز هم می خواهیدهمان برنامه های قبلی تان را تکرار کنید و در طی 8 سال به جای رسیدگی به مسائل ومشکلات مردم شعارهای سیاسی بدهید و بعد هم منجر به روی کار امدن دولتی مثل احمدی نزاد بشود که کل کشور را دجار مشکل کرده است بس عزیز من باید یک مرد دیگری وارد این کارو زار شود تا خاتمی و عقلای قوم بتواند به وی کمک کند تا بتواند به داد کشور و ایران برسد و اگر خاتمی بیاید باز هم مشکلات را برایش بوجود می ارود

 

علی :

حمید عزیز،لطفا واقع بین باشید.شرکت هرکسی به جز خاتمی در انتخابات ،منجر به انتخاب مجدد احمدی نژاد خواهد شد.وقتی روزنامه کیهان و رسالت نگران شرکت خاتمی هستند،یعنی از پایگاه اجتماعی اوآگاهند.برخلاف آنچه که گفته اید دولت خاتمی فقط شعار سیاسی نداد و با وجود قیمت بسیار پایین نفت در آن زمان، عملکردی به مراتب موفق تر از دولت فعلی در زمینه اقتصادی داشت.شاید برخی دوستان خواسته هایی از دولت خاتمی در زمینه آزادیهای سیاسی داشته اند که محقق نشده باشد،اما اگر هر کس دیگری رئیس جمهور بود توان انجام این کار را داشت؟شاید اگر کاریزمای شخصیتی آقای خاتمی و احترامی که حتی اکثر اصولگرایان برایش قائلند نبود ،دولت او همانطور که برخی وعده داده بودند شش ماهه ساقط می شد،آنوقت چطور فرد دیگر می تواند بهتر از خاتمی عمل کند.دوست عزیز سری به نظرسنجی سایت عصر ایران بزنید تا واقعیتها را باور کنید.

 

مهدی :

4 سال احمدی نژاد آدمتون نکرد حالا علم دشمنی باخاتمی برداشتید

 

الف قنواتی ,وبلاگ قلم سبز :

به افتاب سلامی دوباره خواهیم کرد
این روزها جقدرشبیه روزهای پیش ازدوم خرداد است.این روزهاتکاپوها مخالفتها وموافقتها با فرزندفاضل وباتقوای امام چقدرشبیه روزهای جاودان دوم خرداد است انجاکه فرزندان امام (ره)اعتماد دورباره ایرانیان رابدست اوردندونشان دادندجناح خط امام دارای پتانسیل های فراوانی است.بایدپرسید خاتمی چه دارد که افتاب وجودش هرگز خاموش نمیشود اگرچه برخی سعی می کنندبه چهره اسمانی اوکه ریشه در پیامبرمکرم اسلام دارد چنگ بزننداماخاتمی خاتمی است.ببینیدحتی یک خاتمی به ظاهرضعیف شده هم چه هول وهراسی رادرجناح های تندرو به وجودمیاورد.تاریخ تکرارشدبازهم روزنامه کیهان وحسین شریعتمداری اتش بیارمعرکه شدندوخط مقدم حمله به خاتمی عزیزشدند.اگرخاتمی راردصلاحیت کنندکه چنین چیزی بعیداست دمکراسی راردکرده اندوتاریخ کشوروتمامی تلاشها برای ازادی راردکرده اند.ماازسیدمی خواهیم دوباره بیایدتاراه ناتمام کشوررابه سوی توسعه ازادی بیان وعدالت وکرامت ایرانی رابه پایان برساند.مامنتظر خاتمی هستیم ملت ایران منتظراوست تابه سوی فردای بهتر برای ایران اسلامی برویم.

 

ارسال نظرات

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007